April29th
Jako że nie samymi ślubami fotograf żyje, pozwalam sobie wrzucić kilka ujęć z wczorajszego eventu firmy Yareal, wykonanego dla agencji EVENTAGE. Mieszanka dwóch systemów, z naciskiem na tak niesłusznie krytykowane przeze mnie D3 oraz sentymentalne d70 z 10,5mm f/2.8 – ten ostatni tandem bywa nieprawdopodobnie skuteczny. 5d posłużyło co najwyżej do quasi detalu.
April28th
U Joasi i Marka tańcowano dość intensywnie.. jak się okazuje, bywa i tak ze 5d po ciemku czasem trafi.. Lampy w canonie nie posiadam wiec wszystko na zastanym jak i bez wspomagania. ISO 1600, 1/60, F/2.2 z 35l a ukochanych półtonów co niemiara.. Gdyby to było D3, garbił bym się jeszcze zdejmując okrutny pomarańczowo-stalowy zafarb, wciskając półtony w szczeliny wszelkie i każde..
April22nd
Niesamowite. Nie mam pojęcia jak to się obsługuje, póki co kręcę na chybił.. i bardziej nie trafił.. Zdjęcie na szybko poczynione przed blokiem.. godzina niezwykle sprzyjająca jako ze 14:00. Autofocus nie występuje. Uwielbiam.. Ubóstwiam tą głębie. Szkło do testów dostarczył Antoni.. za co chłopaku Cie uściskam raz jeszcze. Już sobie wyobrażam jak można tym łamać ludzi i portrety, psy, koty, zwierzęta 
April21st
Nie wiem kiedy to się stało ale zaczął się sezon. Jak każdy szanujący się fotograf ślubny od dzisiaj do listopada garbie się nad monitorem (a nawet dwoma).. Ślub Diany i Kacpra.. Mariaż systemu canona i nikona. Walka na ekspozycje i numerologie/klawiszologie. Wyścig z czasem. Weryfikacja teorii przepalania klatek w canonie, pozornie łatwego niedoświetlania w nikonie – tona postprodukcji, pod nią nieśmiałe emocje.. Czterech (słownie: czterech) kamerzystów. Ja dzielny sam, nawet nie rozpychałem się za bardzo.. bo nie było gdzie.
April15th
Wertując szuflady nieśmiało palcem, z dna samego, wspomnień rekonsolidacja. A jeszcze do niedawna to było jakby “wczoraj”. Przy okazji motyw muzyczny z Tigerlandu. Polecam. Nie wiem skąd ten kinematograficzny ekshibicjonizm. “I miss my mama, I miss my woman & kids. I think about all the things from way back then. I miss my mama’s apple-pie, shit, I miss getting high & my uncle Sam sending me to die. He got me looking for Charlie & I don’t know who he is. I’m looking for Charlie, I got nowhere else to go. I used to have a Cadillac. I left it back home. I left my woman, still can hear her moan. There’s so much misery, up here with Charlie’s company. I wonder if I die, they will still remember me…” – soundtrack
April10th
Niewyobrażalnie doskonała kinematografia. Nie ważne czy kochacie góry, nie ważne czy macie w sobie zalążek alpinisty – ten film obejrzeć trzeba. Opowieść o wyprawie dwóch Brytyjczyków na Siula Grande w peruwianskich Andach. Niezwykle precyzyjny, wiarygodny, prawdziwy, opraty na faktach dokument, bez skrótów, uproszczeń, przekłamań. Doskonałe zdjęcia. Przepieknę scenerie. Granica przyjaźni, odwagi i lojalności w ekstremalnych warunkach. Ten film boli, tak dogłębnie, do szpiku kości. Z fotela wstałem połamany. Dziękuje Paulinie i Antoniemu za to że mi go wręczyli (oddać niestety muszę). Trailer
