Fotograf Warszawa – KamasH – Okamgnienie – Fotografia ślubna

Ponoć dobrze robi na nerki, serce, płuca i wątrobę..  wolę nie ryzykować tak więc i słucham.  Spędza ze mną cierpliwie chwile dłuższe i te jeszcze dłuższe.. nadaje rytm, czasem kolor.  Zdecydowanie polecam.

Ależ tak. Udało się. Co prawda nie zabrakło złowieszczo czarnych chmur na horyzoncie, utrudnień natury logistycznej czy permanentnego niedoczasu. Zaczęliśmy dość późno, choć niezwykle radośnie, na styku “golden hour”.  Cała sesja odbyła się w ogródku Diany i Kacpra. Nieśmiało,  przy okazji remontu pożyczyłem drabinę. Taka drabina to najlepszy przyjaciel fotografa.

Kasi i Roberta pierwszych zdjęć kilka.  To był na prawdę fajny dzień, jeden z tych w trakcie których z roztargnienia zapominam że jestem w pracy. Nie każdy przeżywa ten dzień z uśmiechem na ustach. Robert pełen był refleksji, które jakby to ująć, trawił na swój sposób. Ja chyba zresztą też.  Całość zapowiada się bardzo bardzo… smacznie. Zmieniam koncepcje postprodukcji koloru, gdzieniegdzie, nieśmiało przebija się coraz większe ziarno.

Świetni  zawodnicy. Niesamowici ludzie. Kilka wspólnych ziaren piasku i hektolitrów wody na plaży dnia piątego bezwietrznego i ostatniego.  Wodę dzielnie targał Kusior. Poniżej jeden z cropow. Niebawem wrzucę obiecane shoty z 400mm muszę tylko ogarnąć nieco postprocessing.. Baterie oficjalnie uważam za naładowane Btw. z 70-200vr zapomniałem ściągnąć convertera 1.7x ale jak widać nie wpłynęło to zbytnio na jakość obrazowania.. Na zdjęciach od lewej: POL 1 – Leszek Rutkowski, POL 111 Marta Hlavaty, POL 10 – Wojtek Brzozowski, POL 16 – Michał Polanowski.

Szybki update z Leby. Dzisiaj dzień pierwszy walki z 400mm na konwerterze a jako ze mi mało myślę jeszcze o zapięciu zestawu do d70. Postprocess na laptopie w białym namiocie pełnym piasku.. wspomagani przez allegro bulle