February28th
Jak to mawiają “Must have home to be a traveler”. W koncu monitor na którym coś widać. Powoli obrabiam zdjęcia raz jeszcze. Przekopuje szuflady. Chodzę spać wcześnie. Wstaje wciąż za późno.”Pozwól mi spróbować jeszcze raz, pewność ma wyleczyć, uczyń bym był z kamienia”.. no rozgrzesz mnie 
February25th
Dwie godziny do odlotu. Juz po odprawie. Przeglądam zdjęcia z wczoraj. Dwie ostatnie ekspedycje 
to taki trochę wymuszony setup. Postanowiłem zabrać z sobą najbardziej nieodgadniony przeze mnie korpus i najbardziej niezrozumiale przeze mnie szkło czyli duet d3 + 14-24 i zmusić się do zrobienia tym zdjęć. Większość od F4 w gore.
February24th
Znajduje się w samym rogu pokoju. W darowana przestrzeń wkomponowałem się optymalnie. Na pulpicie jako tapeta zmieściła się planeta ziemia co ma symbolizować świat który jest mały i który stoi otworem. Zastanawiam się tylko gdzie jest ten otwór. Klimatyzator zmienił amplitudę dźwięku. Teraz brzmi nieco bardziej jak traktor. Na ścianie wisi wydrukowana na kartce a4 instrukcja właściwego postępowania w hotelu albo z hotelem – jeszcze nie wiem. (Principle of the hotel and guest house). Pomimo 5 dni tu spędzonych nie zgłębiłem żadnego z dwunastu punktów. Mam z tego powodu wyrzuty sumienia. Mam tez wyrzuty sumienia z wielu innych powodów, jako ze ostatnio sumienie przypomina o sobie. Zastanawiam się czy to nie nazbyt posunięta abstrakcja. Laos. Pakse. Hotel którego nazwy nie umiem powtórzyć. Mitsubishi electronic ltd na ścianie i ja w kącie pełen dziwnych myśli. “Guilty feet do have a rythm – it is all right, all good, all love”.
